submenu

Eddy Frans en Jo Van Vaerenbergh - 31/03/2020

Twee mannen van de Rand

Nieuws uit eigen huis. Op 1 april gaat Jo Van Vaerenbergh aan de slag als nieuwe algemeen directeur van vzw ‘de Rand’. Hij neemt het roer over van Eddy Frans, die met pensioen gaat.

Sinds 1999 leidde de diplomatische en graag geziene Frans de organisatie die het Vlaamse karakter van de rand rond Brussel uitdraagt via onder meer de gemeenschapscentra, RandKrant en de gemeenschapskranten. Aan de hand van een aantal vragen die we ook aan zijn opvolger Jo Van Vaerenbergh stelden, maken we een portret van beide heren, en van hun organisatie die haar actieradius en uitdagingen nog steeds ziet toenemen.

Eddy Frans

‘Polarisering ombuigen in gemeenschapsvorming’

Met welk gevoel beëindig je jouw opdracht bij ‘de Rand’?

‘Met een groot gevoel van dankbaarheid voor de weg die in twintig jaar is afgelegd, van een louter sociaal-culturele werking in de zes faciliteitengemeenten naar een maatschappelijk relevant project voor de hele regio rond gemeenschapsvorming en taalpromotie Nederlands. Dankzij de inbreng van het team, de vrijwilligers, de opeenvolgende voorzitters en bestuurders en de overheden.’

Kan je enkele belangrijke zaken noemen die jij als algemeen directeur hebt gerealiseerd?

‘De uitbouw van nieuwe pijlers die er bij mijn start nog niet waren: de gemeenschapskranten, volwaardige gemeenschapscentra in Drogenbos en Sint-Genesius-Rode, een brede werking rond oefenkansen Nederlands en een documentatiecentrum. De inspanningen om mensen goesting te geven om Nederlands te leren. En onze bijdrage om de communautaire polarisering om te buigen naar gemeenschapsvorming in het Nederlands.’

Wat zijn vandaag de belangrijkste troeven en de grootste uitdagingen van de Vlaamse Rand?

‘De Vlaamse Rand is een welvarende regio, maar omwille van zijn specifieke kenmerken vergt hij een bijzondere focus van het beleid. Denk maar aan mobiliteit, onderwijs, welzijnsvoorzieningen en … leren samenleven in een diverse samenleving.’

In welke richting zou jij de Rand als regio nog willen zien evolueren tegen pakweg 2050?

‘De Vlaamse Rand lijkt me een ideale proeftuin om gemeenten, Vlaamse overheid en het maatschappelijke middenveld in een constructief, gemeenschappelijk project te laten samenwerken om de kwaliteit van het samenleven na te streven. Daarvoor is ambitie en positivisme nodig van iedereen.’

Wat is daarvoor voor vzw ‘de Rand’ als organisatie van belang?

‘Dat ‘de Rand’ een bruggenbouwer blijft en verder expertise kan verwerven inzake gemeenschapsvorming en taalpromotie.’

Als je niet voor vzw ‘de Rand’ gewerkt zou hebben, waar had je dan professioneel willen staan?

‘Dan zag ik mezelf misschien een grote artistieke instelling leiden. Ik kom immers heel graag in deSingel, de Handelsbeurs of de Vlaamse Opera. Maar hoe dan ook: het werken voor ‘de Rand’ is complexer en daardoor ook uitdagender, boeiender en veelzijdiger.’

Waarin verschilt de stijl van jouw opvolger van de jouwe?

‘Het heeft niet met stijl te maken, maar het feit dat ik vanuit een strikt culturele profilering in ‘de Rand’ heb gewerkt en Jo uit het integratiewerk komt, is een verschil dat de organisatie ook ten goede zal komen.’

Stel, je hebt op zondag carte blanche voor een uitstap in de Rand. Op welk plekje zou je graag vertoeven?

‘Dan keer ik graag terug naar het provinciedomein van Huizingen, waar ik vroeger al met mijn kinderen naartoe trok om een rustig plekje te zoeken. Het is er heerlijk bootje varen, waterfietsen of wandelen in de rotstuin of het arboretum. En daar hoort ook een glas bier bij.’

 


 

Jo Van VaerenbergH

‘Groeiend randgevoel stemt hoopvol’

Met welk gevoel begint jij aan jouw opdracht bij ‘de Rand’?

‘Het kriebelt om werk te kunnen maken van het samenleven in de Vlaamse Rand. Met veel collega’s en partners is het een blij terugzien en toch voelt het ook als op een eerste schooldag met nieuwe mensen en nieuwe inspiratie. Het onthaal was hartelijk en ik ben onder de indruk van de goede organisatie.’

Kan je enkele belangrijke zaken noemen die je als algemeen directeur wil realiseren?

‘De eerstelijnswerking in de gemeenschapscentra van de faciliteitengemeenten verder uitbouwen zodat we jongeren, jonge gezinnen, nieuwe inwoners en de groeiende groep ouderen nog beter bereiken. En helpen om Vlaamse en provinciale beleidsdomeinen te laten aansluiten op de specifieke dagelijkse realiteit in de Vlaamse Rand.’

Wat zijn vandaag de belangrijkste troeven en de grootste uitdagingen van de Vlaamse Rand?

‘De belangrijkste troeven vind ik naast de groene en dorpse context vooral het feit dat we ons vlot aanpassen in een snel veranderende omgeving. Het gebrek aan voorzieningen, diensten en financiële middelen en zelfs de mobiliteitsproblemen en de snelle bevolkingsevolutie hebben onze creativiteit en samenwerkingsreflex ook gestimuleerd.’

In welke richting zou jij de Rand als regio nog willen zien evolueren tegen pakweg 2050?

‘Het groeiende randgevoel bij de jongeren stemt me hoopvol. De vorige generatie nieuwe inwoners kwam vooral uit West-Vlaanderen of Limburg. Ik hoop hetzelfde randgevoel terug te zien bij de nieuwe generatie nieuwkomers die meestal van een eindje verder komt.’

Wat is daarvoor voor vzw ‘de Rand’ als organisatie van belang?

‘Dat we het verenigingsleven dat voor het in stand houden van een eigen rand-identiteit heeft gezorgd verder kunnen ondersteunen en versterken met infrastructuur, ontmoetingskansen en oefenkansen Nederlands voor nieuwkomers.’

Als je niet voor vzw ‘de Rand’ zou beginnen te werken, waar had je dan professioneel willen staan?

‘Als kapitein van een cruiseschip op de Stille Oceaan of als toerismemedewerker in de regio Pajottenland-Zennevallei. We kunnen de vele toeristische troeven van onze regio nog veel beter uitspelen.’

Waarin verschilt de stijl van Eddy Frans van de jouwe?

‘Eddy is een geboren verteller, wiens welbespraaktheid heel aanstekelijk werkt. Hij neemt mensen makkelijk mee in zijn verhaal. Daar heb ik nog een hele weg af te leggen.’

Stel, je hebt op zondag carte blanche voor een uitstap in de Rand. Op welk plekje zou je graag vertoeven?

‘Naar mijn vorige werkplek Dilbeek voor een ochtendlijke, huidvriendelijke zwemsessie in het chloorarme zwembad Dilkom, een brunch bij Lou’s Plek in de Westrand, een wandeling in de Wolfsputten, om dan af te sluiten met een familievoorstelling in het cc.’

 

Tekst: Michaël Bellon
Foto: Tine De Wilde